Mieszkanie wspomagane jest formą pomocy społecznej dla osób usamodzielnianych do czasu uzyskania przez nie innych możliwości zamieszkania oraz wsparcia. Zapewniają one warunki samodzielnego funkcjonowania w środowisku, w integracji ze społecznością lokalną. Wyposażone są w niezbędne meble, podstawowy sprzęt gospodarstwa domowego oraz w komputer (pomoc w nauce). Za każde mieszkanie wspomagane odpowiedzialny jest koordynator – opiekun, który ma prawo wstępu do mieszkania wspomaganego o każdej porze. Do zadań koordynatora-opiekuna należy w szczególności: kontrola przestrzegania praw i obowiązków mieszkańców, współpraca i wspieranie mieszkańców w rozwiązywaniu problemów, współpraca z opiekunami usamodzielnienia mieszkańców oraz kontrola realizacji przez mieszkańców indywidualnego programu usamodzielnienia. Pracę koordynatora-opiekuna mieszkania wspiera wspomagający opiekun mieszkania. W zależności od zaistniałych potrzeb wsparcia udzielają ponadto: pracownik socjalny, psycholog, pedagog, terapeuta.
Wsparcie na rzecz wychowanków usamodzielnianych świadczone jest nie krócej niż 3 godziny dziennie przez 7 dni w tygodniu i realizowane jest w zależności od potrzeb wychowanków przez pracownika socjalnego, psychologa, pedagoga, terapeutę, asystenta osoby niepełnosprawnej, opiekuna. Zadania podstawowe wynikające z prowadzenia mieszkania chronionego realizowane są poprzez Koordynatora-opiekuna mieszkania, przy wsparciu wspomagającego opiekuna mieszkania.
Mieszkanie wspomagane umożliwia przygotowanie ich mieszkańców do pełnej samodzielności poprzez doskonalenie umiejętności prowadzenia samodzielnego gospodarstwa domowego, radzenia sobie z problemami życia codziennego, uczenie się ponoszenia konsekwencji własnych decyzji i działań, rozwijanie umiejętności planowania i wykorzystywania czasu wolnego oraz rozporządzania posiadanymi środkami finansowymi. Mieszkania chronione umożliwiają ponadto integrację ze środowiskiem poprzez rozwój umiejętności prawidłowego wchodzenia w relacje społeczne. Wsparcie ze strony specjalistów stwarza sposobność do uzyskania wykształcenia, zdobycia kwalifikacji zawodowych, poszukiwania pracy i pozyskania samodzielnego mieszkania. W konsekwencji u podopiecznych kształtuje się realne postrzeganie rzeczywistości oraz poczucie odpowiedzialności za własne życie.
- Pracy socjalnej z podopiecznym, zmierzającej do poprawy jego sytuacji z uwzględnieniem tkwiących w nim możliwości – pomagania im w samodzielnym przezwyciężaniu trudnych sytuacji życiowych, by mogli sprostać wymaganiom płynącym ze środowiska społecznego
- Poradnictwa specjalistycznego (prawnego, psychologicznego i rodzinnego)
- Nabywania sprawności w zakresie:
a) samoobsługi (higiena osobista, przygotowanie posiłków, sprzątanie, załatwianie podstawowych spraw, obsługa komputera).
b) samodzielności życiowej,
c) rozwijania kontaktów społecznych,
d) pełnienia ról społecznych,
- Pomoc w:
a) wykonywaniu czynności niezbędnych w życiu codziennym (pranie, prasowanie, przygotowywanie posiłków, sprzątanie itp.),
b) realizacji kontaktów społecznych,
c) zagospodarowaniu czasu wolnego, w tym z wykorzystaniem usług dostępnych w środowisku lokalnym (konstruktywne spędzanie czasu wolnego, podniesienie sprawności fizycznej i rozwijanie sprawności umysłowej, tworzenie dostępu do alternatywnych sposobów spędzania wolnego czasu)
d) ubieganiu się o uzyskanie mieszkania (zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych w życiu samodzielnym po opuszczeniu mieszkania usamodzielnienia i przejściu całego treningu doskonalącego)
- Opracowanie indywidualnych planów pomocy, stanowiących formę kontraktu zawieranego w porozumieniem z podopiecznym, dostosowanym do jego indywidualnych potrzeb
- Prowadzenia pracowni dla młodzieży, organizującej zajęcia wspomagające w obszarach kultury, sztuki, sportu, rekreacji, profilaktyki zdrowotnej.
- Doradztwa zawodowego, umożliwiającego naukę umiejętności niezbędnych do odnalezienia się na rynku pracy, wyboru zawodu, podjęcia i utrzymania pierwszych form zatrudnienia
- Zajęć socjoterapii, mających za zadanie pomóc uczestnikom w zrozumieniu tego, co dzieje się w środowisku, w którym funkcjonują na co dzień, dając tym samym możliwość i szansę na nawiązywanie prawidłowych relacji interpersonalnych, pozbawionych przemocy.
Pomoc w postaci mieszkań wspomaganych skutkuje większą efektywnością działań, ponieważ potrzeby wychowanków usamodzielnianych są różne i do nich dostosowywane są różne formy pomocy prowadzące do samodzielności. Ponadto forma pracy ukierunkowana na asystenturę osób usamodzielnianych pozwala w umiarkowany sposób kontrolować ich życie, wskazywać zagrożenia i pokazywać alternatywne sposoby radzenie sobie z trudnościami przy wkraczaniu w dorosłość. Wsparcie ze strony opiekunów pozwola uniknąć wielu zagrożeń prowadzących do wykluczenia społecznego, przy tym będzie sposobem na kształtowanie prawidłowych wzorców w wypełnianiu ról społecznych. Pomoc usamodzielnianym w nawiązywaniu prawidłowych relacji społecznych i funkcjonowaniu w środowisku wpływa dewaluująco na implikacje wychowywania się w dysfunkcyjnym środowisku; pozwoli na wykroczenie poza własne środowisko i nawiązywanie relacji z różnymi grupami rówieśniczymi, czy społecznością lokalną.
W latach 2014-2015 Fundacja dla Rodziny „Ogniska Nadziei” prowadziła także mieszkanie chronione dla 6 usamodzielniających się wychowanków przy ul. Sitowie 35.